به گزارش خبرگزاری حوزه، این تمثیل عمیق از آیتالله جوادی آملی، رابطه انسان با خدا را به صمیمیت با یک دوست تشبیه میکند و ابزاری ساده برای سنجش میزان انس قلبی ارائه میدهد.
آیت الله جوادی آملی:
گاهی انسان در کنار دوستش می نشیند و سخنان عادی می گوید و احساس خستگی نمی کند، اما هنگامی که به نماز می ایستد برایش دشوار است، زیرا با خدا مأنوس نیست و سخن گفتن با کسی که انسان با وی مأنوس نیست، ملال آور است.
ما نیز اگر خواستیم ببینیم با خدا مأنوس هستیم یا نه، باید ببینیم از خواندن قرآن که سخن خدا با ماست و از خواندن نماز که سخن ما با خداست، احساس ملال می کنیم یا احساس نشاط؟
منبع: هزار و یک نکته اخلاقی از دانشمندان؛ نکته ۸۴۶
نظر شما